Czas trwania meczu piłki nożnej

Mecz piłki nożnej składa się z dwóch połów – każda z nich trwa po 45 minut, rozdziela je 15-minutowa przerwa. Jest to podstawowy czas gry. Wiadomo jednak, że w trakcie meczu zdarzają się przerwy, bo np. któryś z zawodników został kontuzjowany i wymagał interwencji medycznej. Wówczas gra na boisku zostaje wstrzymana. O ten właśnie czas sędzia może przedłużyć daną połowę – najczęściej zatem jest tak, że do przepisowych 45 minut zostaje doliczonych jeszcze kilka. Wynik meczu rozegranego w przeciągu 90 minut jest wiążący w sytuacji, gdy kiedy w rachubę wchodzą mecze, przy rozgrywaniu których został przyjęty turniejowy system dwumeczów. Tutaj zatem liczy się wynik uzyskany po dwóch połowach – zwycięstwo którejś z drużyn bądź remis. Jeżeli natomiast niezbędne jest wyłonienie zwycięzcy, a przepisowe 90 minut nie okazały się rozstrzygające dla wyniku spotkania, wówczas zarządzana jest dogrywka. Trwa ona łącznie pół godziny, przy czym także podzielona jest na dwie części. Czas trwania każdej z tych części wynosi kwadrans, a pomiędzy nimi jest krótka przerwa. Niekiedy jednak i w trakcie dogrywki nie zostaje uzyskany wynik przychylający szalę zwycięstwa na korzyść jednej ze stron. W takim układzie o wyniku spotkania przesądza seria rzutów karnych. Każdej z druzy początkowo przysługuje seria po 5 rzutów, a jeśli one nic nie dadzą, wykonywane są naprzemiennie.

Kary za przewinienia w piłce nożnej

Piłka nożna w takiej formie jaka znana jest obecnie narodziła się na Wyspach Brytyjskich. Kiedy zaczynano tam w nią grać, nie było żadnych zasad, w związku z czym na boisku działy się przeróżne rzeczy. Nagminne dochodziło do rozmaitych przewinień etc., nie brakowało te bijatyk – zarówno na boiskach, jak i poza nimi. W dzisiejszych czasach piłka nożna stała się ucywilizowanym sportem i nie ma takiej opcji, aby zawodnicy robili na boisku, co im się żywnie podoba. Za niedozwolone przepisami zachowania piłkarzom grożą kary. Kara może mieć charakter zespołowy (czyli jej konsekwencje ponosi cała drużyna), jak i indywidualny (sędzia decyduje się ukarać za jakieś zachowanie konkretnego zawodnika). Jedną z kar za przewinienia są rzuty wolne – mogą mieć one charakter pośredni lub bezpośredni. Innym rodzajem kary jest rzut karny – jego podyktowanie zawsze wzbudza sporo emocji. Polega on na bezpośredniej konfrontacji zawodników z przeciwnych drużyn – bramkarza oraz piłkarza wykonującego rzut karny. Warto nadmienić, że rzuty karne są dość specyficzne, albowiem w niektórych przypadkach jeśli wynik spotkania w regulaminowym czasie nie będzie rozstrzygnięty na korzyść jednej s z drużyn, odbywa się seria rzutów karnych, które mają na celu wyłonić zwycięzcę. Co się zaś tyczy kar indywidualnych, to zawodnik może zobaczyć żółtą lub czerwoną kartkę.

Podstawowe zasady gry w piłkę nożną

Podstawowe zasady w piłkę nożną nie należą do skomplikowanych. Na boisku spotykają się dwie drużyny – każda z nich liczy 11 zawodników, włącznie z bramkarzem. Drużyny posiadają również zawodników rezerwowych – standardowo ich liczna wynosi 7, aczkolwiek należy zaznaczyć, iż może być ich także i 11, o ile w rachubę wchodzą pojedynki o charakterze międzynarodowym rozgrywane na mistrzowskim szczeblu. Boisko, na którym odbywa się mecz, musi koniecznie być prostokątem o określonej szerokości oraz długości. Odnośnie piłki także obowiązują pewne wytyczne, np. takie, że jej obwód nie może być większy aniżeli 70 centymetrów, a jednocześnie nie mniejszy niż 68 centymetrów. Wszystkich zawodników wchodzących w skład tej samej drużyny obowiązują te same stroje – wyjątkiem jest jedynie ubiór bramkarza. Rzecz jasna i te kwestie są regulowane za pomocą przepisów. Podczas meczu piłka może być rozgrywana na rozmaite sposoby. Najczęściej jest kopana, aczkolwiek piłkarze bardzo często odbijają ją również głową oraz klatką piersiową. Generalnie obowiązuje zakaz zagrywania piłki rękoma – poza pewnymi wyjątkami. Zawodnik może rękoma podać piłkę do bramkarza z wrzutu, sam zaś bramkarz poruszający się po swoim polu karnym może rękoma zagrywać piłkę. W innych okolicznościach umyślne dotknięcie jej przez zawodnika ręką zostaje natychmiast ukarane.

O początkach piłki nożnej

Sportowych dyscyplin zespołowych można wymienić bardzo wiele. Wśród nich znajduje się również i piłka nożna, która zdaniem wielu, nie ma sobie równych, jeśli chodzi o popularność w skali światowej. Warto w każdym bądź razie wiedzieć, że jest to dyscyplina mogąca się poszczycić długimi tradycjami. Już Aztekowie uskuteczniali rozgrywki, które bardzo przypominały współczesną piłkę nożną – z tym, że dla Azteków miały one zupełnie inne znaczenie, odznaczały się bowiem rytualnym charakterem. Ponadto w czasach średniowiecznych w Wenecji istniała gra wzbudzająca spore zainteresowanie, a też przypominająca właśnie piłkę nożną. Wiadomo, że o grach Wenecjan oraz Azteków jako pierwsi dowiedzieli się Brytyjczycy. Już pod koniec XVII stulecia piłka nożna na Wyspach Brytyjskich była dość popularna – do tego stopnia, że sam monarcha udzielił jej swojej aprobaty. Wśród mieszkańców Wysp Brytyjskich największe uznanie piłka nożna wzbudzała u Anglików i Szkotów. Grali w nią zapamiętale i naprawdę z wielką pasją, ale jedyną obwiązującą przy tym zasadą była zasada brzmiąca „żadnych zasad”. W tamtym czasie nikt nie jeszcze nie pokusił się o to, by opracować jakieś reguły rządzące grą, stąd też na ówczesnych boiskach panowała kompletna samowola. Niejednokrotnie po zakończeniu meczów dochodziło do rękoczynów – ta niechlubna tradycja przetrwała niestety do dziś.

Fenomen piłki nożnej

Jeśli by chcieć wskazać popularne dyscypliny sportowe, lista ta byłaby bardzo długa. Jednakże nikt chyba nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że na samym jej szczycie znalazłaby się piłka nożna. Jest to dyscyplina bijąca prawdziwe rekordy popularności na całym świecie. Mecze piłki nożnej przyciągają tłumy widzów – zarówno na boiskach, jak i przed telewizorami. W piłkę nożną grają i dorośli, i dzieci, dziewczęta i chłopcy, kobiety i mężczyźni. Najwięcej oczywiście emocji sport ten wzbudza w męskim wydaniu. Z czego wynika jego fenomen? Trudno powiedzieć – zwłaszcza, że zasady gry w piłkę nożną są bardzo proste. Dwie 11-osobowe drużyny i dwie bramki. Cały myk polega na tym, by trafić piłką (czyli strzelić gola) do bramki przeciwnika. Mecz rozgrywany jest na odpowiednio do tego przygotowanym boisku o stosownych rozmiarach. Główną bohaterką całej rozgrywki jest piłka – być może nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że odnośnie jej parametrów obowiązują pewne wytyczne. Piłka musi mieścić się w ścisłych normach, jeśli chodzi o rozmiary, a nawet ciśnienie jakie wewnątrz niej panuje. Nad sprawnym przebiegiem meczu czuwają sędziowie na czele z sędzią głównym. Ich zadaniem jest wyłapywanie błędów popełnianych przez zawodników, rozstrzyganie spornych sytuacji, karanie grających nieprzepisowo piłkarzy etc.

Poziom zawodników a gra reprezentacji piłkarskiej

Od wielu już lat w piłce nożnej, jeśli chodzi o niektóre kraje, ma miejsce dość dziwna sytuacja – poszczególni zawodnicy grają na co dzień w czołowych klubach europejskich czy też światowych, a więc w danej drużynie narodowej są same nieomal gwiazdy. Jednak – jak pokazuje praktyka – nie zawsze przekłada się to na osiąganie sukcesów przez dana reprezentacje kraju. Są też sytuacje dokładnie odwrotne – niektóre kraje mają reprezentację piłkarską złożoną z zawodników niekoniecznie znanych, sławnych, jednak jako drużyna piłkarska reprezentująca kraj osiąga całkiem zadowalające wyniki. Taka właśnie dziwna sytuacja panuje od lat w polskiej reprezentacji piłkarskiej, kiedy to nasi zawodnicy na co dzień grają w dobrych klubach europejskich – przykładem może być trzech naszych czołowych napastników: Lewandowski, Błaszczykowski i Piszczek, którzy grają w klubie Borussia Dortmund, spisują się tam znakomicie, są właściwie podstawą reprezentacji tego klubu, natomiast podczas meczów rozgrywanych w naszej kadrze narodowej jakoś nie mogą rozwinąć skrzydeł. Wielu fachowców od piłki nożnej zachodzi w głowę, jak to się dzieje, jak to jest możliwe takie zjawisko. Najczęściej mówi się o tym, że po prostu ci nasi zawodnicy nie mają odpowiedniego wsparcia z drugiej linii, a więc nie mają i okazji do spowodowania poważnego zagrożenia bramki drużyny przeciwnej.

Kiedy rzuty karne rozstrzygają o wyniku meczu

W ogromnej większości rozgrywanych meczy piłkarskich nie dochodzi do dogrywek – drużyna wygrywająca otrzymuje 3 punkty (niezależnie od ilości strzelonych bramek), w przypadku zaś remisu obie drużyny dzielą się niejako punktami, więc otrzymują po jednym punkcie. Rzuty karne są podyktowane przez sędziego głównego spotkania w sytuacji, kiedy nastąpi faul na graczu drużyny przeciwnej w obrębie pola karnego albo też w sytuacji, kiedy również na tym polu karnym zawodnik drużyny przeciwnej zagrał ręką (jest to podyktowane w sytuacji, kiedy zagranie było celowe, a więc ręka nie była trafiona piłką, kiedy przylegała do ciała zawodnika). Są jednak sytuacje, kiedy sędzia musi podyktować serię rzutów karnych jako mające rozstrzygnąć o wyniku całego spotkania – będzie się tak działo wówczas, kiedy rozgrywki będą prowadzone na zasadzie, że jedna z drużyn odpada, a druga będzie grała w danym turnieju dalej. Wówczas każda z drużyn wykonuje po 5 rzutów karnych – jest to wykonywane na przemian, raz strzela jedna drużyna, a raz druga. Jeśli okaże się, że jedna z drużyn już uzyskała taką przewagę w strzelonych bramkach, że drużyna przeciwna nie ma możliwości zremisować w danej turze rzutów karnych, sędzia przerywa ich wykonywanie i jest koniec meczu. Jeżeli jednak po pięciu kolejnych strzałach jest nadal remis, rzuty karne są wykonywane aż do skutku.

Taktyka wykonywania stałych fragmentów gry

Podczas każdego meczu piłkarskiego jest wiele sytuacji tego rodzaju, że piłka opuszcza boisko – w zależności od tego, w jaki sposób to nastąpiło, jest wznawiana gra. Jeśli piłka opuści boczną linię boiska, gra jest wznawiana poprzez wyrzut piłki obiema rękoma z linii boiska. Jeśli nastąpi niecelny strzał na bramkę, to gra jest wznawiana z linii pola bramkowego boiska –może to wykonać bramkarz albo inny zawodnik z drużyny (przeważnie środkowy obrońca). Jeśli zaś piłka opuści boisko za bramka, a ostatnim zawodnikiem, który ja dotknął, był piłkarz drużyny broniącej się, wówczas z narożnika boiska zostaje wykonany rzut różny. Do stałych fragmentów gry, jak to się mówi w nomenklaturze piłkarskiej, należy jeszcze wykonywanie rzutów wolnych – tak dzieje się najczęściej w sytuacji, kiedy nastąpi faul, czyli nieprzepisowe zagranie, nieprawidłowy atak na zawodnika drużyny przeciwnej. Jeśli taka sytuacja miała miejsce w pobliżu pola karnego przeciwnika, to sędzia decyduje, czy jest to rzut wolny bezpośredni (można wówczas od razu strzelać na bramkę przeciwnika), czy też jest to rzut wolny pośredni, a więc można wówczas podać piłkę któremuś z partnerów. Czasami stosuje się taktykę tego rodzaju, że przy piłce znajduje się kilku zawodników – jeden z nich markuje strzał na bramkę, podczas kiedy to kolejny dopiero wykonuje taki strzał, korzystając z elementy zaskoczenia obrony przeciwnika.

Rola środkowych obrońców w grze

Podczas każdego meczu piłki nożnej każda formacja ma swoje zadania do wykonania – są to zadania w pewnym stopniu stałe, jednak w każdym meczu poszczególni zawodnicy otrzymują zadania indywidualne do wykonania. Generalnie podczas meczy w każdej z drużyn występuje dwóch środkowych obrońców, przy czym jeden z nich wyznaczony jest jako libero – czyli taki, który pozostaje najbliżej bramkarza, by w razie potrzeby uchronić drużynę przed utrata bramki. Generalnie piłkarze grający na pozycji środkowych obrońców wyróżniają się dobry wzrostem, jak też i odpowiednia posturą – to na nich przecież spoczywa zadanie niedopuszczenia napastników drużyny przeciwnej środkiem pola pod bramkę, to oni walczą w pojedynkach główkowych z napastnikami drużyny przeciwnej, w sytuacji dośrodkowania lub też przy wykonywaniu góra rzutów rożnych. Generalnie środkowi obrońcy nie zapuszczają się pod bramkę przeciwnika, w odróżnieniu od bocznych obrońców, których rajdy przy linii bocznej boiska są często bardzo widowiskowe. Czasami zdarza się, że środkowi obrońcy wykonują rzut wolny z okolicy środkowej części boiska, kiedy sytuacja jest tego rodzaju, że drużyna przegrywa i musi grać ofensywnie, a przeciwnik jest w tym momencie głęboko wycofany – wówczas włączenie się do akcji ofensywnej powoduje zwiększenie liczebnej przewagi na połowie przeciwnika.

Rola trenera selekcjonera reprezentacji Polski

Bardzo wielkie emocje w większości krajów, gdzie piłka nożna cieszy się dużą popularnością, związane są z osoba trenera selekcjonera reprezentacji kraju, z tym w jaki sposób prowadzi drużynę, jakich zawodników powołuje do kadry narodowej, jakie osiąga wyniki. W naszym kraju jest dokładnie tak samo – jeśli drużyna narodowa osiąga sukcesy, wygrywa (co niestety już dość dawno nie miało miejsca), to trener jest wynoszony pod niebiosa, jest chwalony na wszystkich frontach. I odwrotnie – w sytuacji, kiedy porażka przychodzi za porażką, od razu pojawiają się postulaty, by zmienić trenera. Jeśli akurat trenerem jest szkoleniowiec z zagranicy, słychać zewsząd glosy, by na ta funkcje powołać polskiego szkoleniowca, bowiem nasi trenerzy znają poszczególnych zawodników i mogą osiągnąć w pracy szkoleniowej lepsze wyniki. Jeśli trenerem jest z kolei Polak, jak to jest obecnie w przypadku Fornalika, to po każdym nieudanym meczu już trwają spekulacje, że jest szykowany następca, że trener-Polak się nie sprawdza, bowiem nie ma odpowiednich kwalifikacji ani też nie potrafi narzucić drużynie swoich koncepcji. Trenerzy kadry narodowej zarabiają bardzo duże pieniądze, można więc powiedzieć, że jest to bardzo lukratywna posada. Przy każdym zatrudnienia podpisywany jest kontrakt z Polskim Związkiem Piłki Nożnej, w przypadku jego wcześniejszego wypowiedzenia trenerowi przysługuje duża odprawa.

error: Content is protected !!